دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط خبرگزاری بیداری ملت در وب سایت منتشر خواهد شدپیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد

زنان آیندهنگر میدانند رها کردن جامعه، دیکتاتوری خاموش علیه زن است و اجرای قانون عفاف و حجاب، همان مهرورزی اصیل
متأسفانه دشمن با سالها جنگ شناختی و رسانهای، توانست قانون حجاب را به عنوان یک قانون چماقی و آمرانه به ذهن نوجوانان و جوانان بنشاند تا در انتها بیبندوباری که در واقع همان دیکتاتوری خاموش سرمایهداری علیه زن بود را پیاده کند. دشمن با حیلهگری قانون را از مهر خالی کرد و با چند فیلم هیجانی فریاد در گشت ارشاد وجنجال رسانهای و..، توانست در دل جامعه به جای پذیرش، مقاومت بسازد. در حالی که این بیقانونی در کوتاهترین زمان، هرجومرج و کالایی شدن زن را نشان داد. امروز ما نمیتوانیم این مسیر پرهزینه را ادامه دهیم و باید تلاش کنیم زن را به آغوش مهر اصیل حجاب و عفاف برگردانیم.
اما چگونه این تغییر پارادایم رخ میدهد؟
۱. خروج از دیکتاتوری نگاه ابزاری
دیکتاتوری این نیست که به زن بگوییم در جامعه عفیف باش بلکه دیکتاتوریِ مدرن این است که نظام سرمایهداری، زن را مجبور کند برای دیده شدن، بدنش را به ویترین بگذارد. امروز زن ایرانی هم از قانون میترسد و هم از چشم سرمایهداری که او را فقط یک کالای بصری میخواهد.
۲. تولد مهر اصیل در قانون
قانون حجاب نباید به عنوان یک بازپرس سختگیر تداعی شود؛ بلکه باید شبیه آغوش یک مادر باشد. مادری که به دخترش نمیگوید باید بپوشی وگرنه تنبیه میشوی، بلکه با مهر میگوید: من نمیخواهم تو در این بازار پوچ نمایش بدن، خورده و سرگردان شوی.
مهر اصیل در قانون یعنی زن را توانمند کنی؛ یعنی یارانه خرید چادر بدهی، زن محجبه را به عنوان قهرمان خانه و جامعه، نخبه علمی و تربیتی، مدیر موفق زندگی و مسئولیتهای اجتماعی معرفی کنی، و زبان قانون را از باید و نباید، به حمایت و کرامت تغییر دهی.
۳. حجاب به عنوان اعلام موجودیت عفیفانه زن :
وقتی قانون با مهر عجین شود، حجاب دیگر یک تکلیف سنگین نیست؛ یک اعلام موجودیت است. زن با حجابش اعلام میکند: من در برابر کالایی شدن ایستادهام. من یک انسانم، نه یک ابزار تبلیغاتی.
چرا اجرای این قانون، مهرورزی اصیل است؟
چون در قاموس آفرینش، زن یک گوهر است، نه یک ویترین. این قانون اگر با روح درست اجرا شود، یک دیوار سرد نیست؛ یک آغوش مادرانه است که میگوید تو آنقدر باارزشی که نباید کالای نگاههای گذرا شوی. مهرورزی اصیل یعنی به جای رها کردن زن در برابر بمباران محرکهای بصری، برندهای تجملاتی و تیغ جراحان زیبایی، بستری فراهم کنیم که او با خیال راحت، فکر، هنر وتوانمندیهایش را در جامعه عرضه کند.
و چرا رها کردن جامعه، دیکتاتوری خاموش است؟
چون بزرگترین دروغ تاریخ این است که فکر کنیم رها کردن زن، دادن آزادی به اوست. رها کردن زن در دنیای امروز، یعنی سپردن او به دست دیکتاتوری خاموش سرمایهداری. دیکتاتوریای که اسلحه ندارد، اما چنان فضایی میسازد که زن برای پیدا کردن شغل، جلب توجه و دیده شدن، مجبور به نمایش بدنش شود. این، اسارت است؛ اما اسارتی که زن خودش هم نمیفهمد و فکر میکند آزاد است. این رها کردن، یعنی تماشای آرام سوختن یک انسان در آتش کالایی شدن اما با تصور فانتزی داشتن از آزادی
امروز وظیفه ما این است مرز مهر اصیل و دیکتاتوری خاموش را دقیقا به زن ایرانی نشان دهیم !
نویسنده:عالیه سادات
کپی