در این خوانش از روایات ظهور، تقابل سفیانی با امام قائم، نماد رویارویی جبهه باطل و جبهه حق معرفی شده است.

سنت الهی تقابل «حق و باطل» همواره در طول تاریخ، ساری و جاری بوده است و این تقابل در هنگامه ظهور به اوج می‌رسد.

سفیانی به عنوان نماینده محور باطل و امام زمان به عنوان نماینده محور حق، صف‌آرایی خواهند کرد:

«السُّفْيَانِيُّ يُقَاتِلُ الْقَائِم‏»۱

البته قبل از آن، حضور «مارقه الروم»، هم‌پیمان غربی در تحولات فتنه شام و در حمایت از یهود مفسد نمایانگر «شکل‌گیری این تقابل» محور یهود با محور مقاومت شیعی است:

«سَيُقْبِلُ مَارِقَةُ الرُّومِ حَتَّى يَنْزِلُوا الرَّمْلَة»۲

این گزاره حدیثی، نشان می‌دهد مرکز اصلی تقابل و نزاع، سرزمین فلسطین است:

«تَنْزِلُ الرُّومُ فِلَسْطِين‌»۳

تکلیف این جنگ وجودی نیز مشخص است.

در صف‌آرایی «رومی‌ها و محور یهود» با «ایرانیان و محور شیعی»، مومنان از پیروزی جبهه حق در هنگامه ظهور، شادمان و خوشحال خواهند شد:

«غُلِبَتِ الرُّومُ...یَوْمَئِذٍ یَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ بِنَصْرِاللَّهِ عِنْدَ قِیَامِ الْقَائِم»[4]
نویسنده:مصطفی امیری
 پی‌نوشت:
1. صدوق، معانی الأخبار، ص۳۴۶.
2. نعمانی، الغیبة، ص۲۸۰.
3. شیخ طوسی، الغیبة، ص۴۶۳.
4. بحرانی، تفسیر البرهان، ج۴، ص۳۳۵.