صحبت های دو سید معمم و دوری آن ها از درس های شیعی دل ما را سوزاند اما خطر اصلی جای دیگری است!

گوینده در فیلم، جناب سید عمار حکیم رئیس جریان حکمت ملی عراق است!

قبل از او، سید محمد خاتمی هم گفته بود: «من هم احساساتم جریحه‌دار شد وقتی رهبرم را به شهادت رساندند. از چشمان آدم خون می‌بارد؛ اما مسئله مدیریت جامعه نباید بر اساس احساسات باشد.»

مشکل این است که اصولی مثل «ذلت ناپذیری»، «استقلال طلبی»، «ظلم ستیزی»، «حمایت از مظلوم»، «قصاص و خونخواهی» و ... را عَمَلا در دایره احساسات می گنجانند و می گویند نباید جامعه را با احساسات مدیریت کرد!

مگر کاری که کوفیان با مسلم بن عقیل کردند، جز این بود!؟

احساساتشان برای مسلم جریحه دار بود، او را مظلوم می دانستند، شاید از چشمشان خون هم می بارید! اما از احساسات دوری کردند و ذلت را پذیرفتند! 

اما این قبیل حرف ها از این افراد معلوم الحال برای جامعه انقلابی ایران، خطرناک نیست!

نقطه خطر جایی است که افرادی که از آن ها توقع نمی رود و انقلابی محسوب می شوند (که یا استحاله شده و یا تشخیص غلط دارند) بخواهند همین جنس حرف ها را با ژست هایی مثل عقلانیت انقلابی به مردم ما حُقنه کنند!

خطر اصلی اینجاست که باید هوشیار باشیم.

نویسنده:محمدصالح مشفقی پور