"إنا لله و إنا الیه راجعون"
سال ها قبل، جریان غیر انقلابی/ لیبرال با افسون «تساهل و تسامح»، بذر تضعیفِ ایمان و غیرت دینی در کشور را کاشت و خیلی ها از ترس انگ «خشونت» سکوت کردند!

امروز همان جریان، با افسون «وفاق» می خواهد آنچه کاشته را درو کند؛ و اسلام و ارزش های آن را کاملا به حاشیه ببرد و عده ای از ترس انگ «دو قطبی سازی»، «افراطی»، «تحجر» و «ضد وحدت» سکوت می کنند!

البته درد امروز، بزرگ تر است!

دوستانی در لباس انقلابی! که به امر رهبر شهید می بایست جلوی جریان غیر انقلابیِ درون نظام می ایستادند، خواسته یا ناخواسته! با انفعالی بر آمده از تشخیص غلط و چه بسا التقاط! فریفته شده و در کنار آن جریان ایستاده اند! ببخشید! حتی در مواردی جلودارِ آن جریان شده اند!

گویا صف تولی و تبری را گم کرده و مشغول برچسب زدن هایی مثل متحجر و تندرو به دلسوزان بصیر آینده نگر و لو در مواردی خطاکار شده اند!

آیا می دانید نتیجه این روند انفعالی اگر ادامه پیدا کند، چه خواهد شد؟

برای ثبت در تاریخ می گویم:
با این روند، ریشه «اسلام علوی» در این جامعه خشکیده و مقادیری از «اسلام مرجئی» باقی خواهد ماند!

در تیر ۱۴۰۲ شخصا در دیدار بعضی روحانیون با آقای شهید، هشدار های ایشان را با دو گوش خود شنیدم که اگر غفلت بشود، از گناهان بزرگ و کبائر قبح زدایی می شود، استحاله فرهنگی می شود و اسلام سیلی خواهد خورد که به این راحتی ها قابل جبران نخواهد بود!

به‌خود بیاییم! تجربه اندلس پیش چشم ماست…

نویسنده:محمدصالح مشفقی پور