نتیجه گوش ندادن به حرف آقای شهید _ که از دهه هشتاد می گفت «ترویج موسیقی جایز نیست» و «با اهداف عالیه نظام، سازگار نیست» - همین است!

 ترویج موسیقی یکی از مؤثرترین راه های «برافراشته کردن پرچم نفوذ فرهنگی و سبک زندگی دشمن» در کشور است!

 بعد از برنامه ریزی و خباثت دشمن و البته ندانم کاری بعضی مسؤولین و عدم توجه آن ها به هشدار های آقای شهیدمان، موسیقی در جامعه و بین مردمِ کمتر متدین، عادی شد!

 اما این بار، هدف از ترویج موسیقی، قشر بیشتر متدین و حزب اللهیِ کشور است...

نگذاریم آن چیزی که برای فکر اصیل شیعی نیست، برای ما عادی بشود و نه فقط به پستوهای خانه‌مان که به مجالس و برنامه های مذهبی و انقلابی ما راه پیدا کند و چراغ معنویت آن ها را خاموش کند...

 به خود بیاییم!

 اطراف خودتان را ببینید! بعضی جشن ها و اجتماعات و مجالس مذهبی و خیابانی را ببینید! بعضی هیئات مذهبی را ببینید! آیا روند کنسرت سازی مجالس مذهبی ها را نمی بینید!؟

 نگذاریم مجالس و جشن ها و اجتماعات مذهبیِ سراسر شعور و پر از معنویتِ ما، تبدیل به کنسرت های غربی و خالی از شعور و معنویت بشود.

 اندیشه کنیم و به فکر نسل بعد از خود باشیم...

پ.ن: چرا حتی «ترویج موسیقی حلال» هم جایز نیست؟ 
پاسخ  اینجا

نویسنده:محمدصالح مشفقی پور