ظاهر شاید یه تیکه از قصه باشه، ولی همهی قصه نیست. اینجا یکی شبیه منه، یکی شبیه تو، یکی هم شاید هیچ شباهتی به جفتمون نداشته باشه. اما وقتی حرفِ وطن میاد وسط، وقتی یکی حاضره جونش رو پای این خاک بذاره، دیگه خیلی از این خطکشیها رنگ میبازه. اونجا مرز اصلی یه جای دیگهست؛ کی پای وطنش میایسته و کی پشتش رو خالی میکنه. باقی دعواها؟ بیشترش کف روی آبه؛ به جون هم که بیفتیم، آخرش گل رو به خودی زدیم.